Op zoek naar een formule van liefde

Met liefde voor zichzelf wordt een persoon niet geboren. Ondertussen is psychologie bekend: het gevoel is erg belangrijk en bepaalt grotendeels ons gedrag en houding ten opzichte van andere mensen. Dus wat is het?

Liefde voor zichzelf maakt het mogelijk om uw zwakheden en waardigheid te accepteren, zonder ze te evalueren, om uw uniekheid te realiseren, zich realiseren dat u onvolmaakt bent.
Zelfvertrouwen helpt om levensproblemen te overwinnen. Het is direct gerelateerd aan ons vermogen om te handelen, beslissingen te nemen en verantwoordelijk voor hen te zijn.
Zelf -everte geeft een idee van onze capaciteiten, kwaliteiten en plaats onder andere mensen.

Er is geen nauwkeurige definitie van dit gevoel in een leerboek. Misschien omdat psychologie vele jaren bestudeerde en door psychotherapie werd behandeld, verliezers, neurotica, mensen, ongeacht. En positieve aandachtsgevoelens waren niet getrokken. Als gevolg hiervan bleven aangename en nuttige dingen als zelfliefde, zelfvertrouwen, goed zelfbeeld en zelfvertrouwen in de schaduw.

Voor het eerst probeerde de Amerikaanse filosoof en psycholoog William James (William James) aan het einde van de 19e eeuw de formule voor liefde af te leiden. In het werk "Principles of Psychology", beschreef hij de "Formule of Self -Love", of "Formule of Self -Atemeem" -voor hem waren deze concepten synoniemen. De formule is een breuk, in de teller waarvan onze prestaties, en in de noemer claims zijn, dat wil zeggen de doelen die we voor onszelf stellen. Wanneer de fractie minder dan één is, voelen we ons als verliezers, wanneer ze er meer of gelijk aan zijn – tevreden met onszelf, hou van onszelf. Volgens James is Self -Love een gevoel dat ontstaat met een klein verschil tussen onze claims en echte prestaties. Zijn formule en vandaag blijft de enige succesvolle poging om dit gevoel te bepalen. Laten we proberen het wat meer te overwegen en te beschrijven.

Beoordeling met het teken "Plus"

Over het algemeen is zelflove een bron van zelfvertrouwen, de basis van ons zelfvertrouwen. Кога она чреззерно низка, возникают самообtrиненения, неуверереререререререререререререререререререwoordеность В впппsyCAtrik е vanafuwen нецuchtненеце vanafuseugel. Wanneer zelfvertrouwen te hoog is en de discrepantie tussen claims en echte kansen enorm is, wordt ons gedrag onvoldoende, worden we achtervolgd door emotionele storingen, een gevoel van angst.

Het is beter om naar jezelf te kijken door een roze bril: iemand die zichzelf te echt evalueert, is altijd in een staat van gemakkelijke depressie

Het is interessant dat degenen onder ons die zichzelf te echt evalueren, altijd in een staat van milde depressie zijn, maar iemand die weet hoe ze bijvoorbeeld positieve illusies kunnen handhaven, is slimmer of goed geïnformeerd dan in werkelijkheid in werkelijkheid. Amerikaanse psychiaters Robert Ornsistant en David Eppel (Robert Ornstein, David Sobel) kwamen erachter: als ze bijvoorbeeld over zo iemand zeggen dat hij "gierig", "charmant", "imperious", "geestig" of "enigszins agressief is ", Hij is waarschijnlijker dat hij zich de woorden" met een plusteken "zal herinneren:" charmant "," geestig "en, mogelijk," agressief ". "Het is beter om jezelf enigszins te overschatten en onmiddellijk de kenmerken te vergeten die bezorgdheid veroorzaken," zeggen de onderzoekers. "Ons idee van onszelf is tenslotte gewoon het ontwerp van de geest en in onze belangen, zodat het ons zoveel mogelijk positieve emoties geeft.".

Als je niet van jezelf houdt.

Begrijp wat liefde voor jezelf is van het tegenovergestelde. Wat gebeurt er met een persoon als hij niet van zichzelf houdt? Hoe zijn leven zich ontwikkelt, wat hij voelt? "In de regel zijn zulke mensen onvoorzichtig tegen hun uiterlijk, vatbaar voor zelfbeschaving: wanneer ze beledigd of bedrogen zijn, denken ze dat ze dit verdienen", zegt de existentiële psychotherapeut Svetlana Krivtsova. – Ze houden zich niet bezig met hun gezondheid, nemen geen ziekteverlof, omdat ze zeker weten: voor zichzelf zorgen is zinloos voor een persoon zoals ik. Ze hebben betrekking op werk zonder interesse, denkend dat ze gewoon geen keus hebben: er gebeurt tenslotte niets aangenaams en interessant voor hen in het leven. Ze zijn er zeker van dat ze geen recht hebben op geluk, en daarom leven, en bieden ze zichzelf gewoon een aanvaardbaar bestaan dat niet veel voldoening brengt ". Volgens de psychotherapeut van Tatyana zijn er verschillende duidelijke tekenen van afkeer voor zichzelf.

Wat vinden we meer van onszelf?

Zoals vandaag, of wat er in het verleden was? Psychologen van de Canadese Universiteit Waterloo Michael Ross en Anne Ross, Anne

viagra kopen apotheek

Wilson voerden een studie uit waarin ze het antwoord op deze vraag vonden. Het bleek dat we onszelf als de huidige als intelligenter, toleranter, genereuzer beschouwen. Deze positieve illusies helpen leven, houden van jezelf en degenen die ons dierbaar zijn. Dankzij dit psychologische mechanisme, geloven onderzoekers, zijn we kalm en zeker dat we niet tevergeefs zijn en dat elk jaar leefde een stap in de richting van onze verbetering.

Kritische houding. Alexander heeft een reputatie van wanhopige criticus: in totaal vindt hij de tekortkomingen bloot en legt. In feite, deze beschuldigingen van een persoon die niet van zichzelf houdt – alleen zelfvertaling. Hij haat zichzelf te pijnlijk en projecteert zijn beweringen aan anderen en als het ware, "ventileren" zijn irritatie.

Verduistering. Vertaler Anna staat zelden op vanwege de computer eerder dan middernacht: ze runt eindeloos kant-en-klare pagina's en probeert ze tot in de perfectie te brengen. Ze zit echter in alles: Anna probeert enig werk perfect te doen – het lijkt haar absoluut noodzakelijk zodat anderen van haar houden.

Absolute overeenkomst. Een van de meest trieste manieren om een baan in het leven te krijgen, is om altijd een rol aan te nemen voor iedereen een aangenaam persoon. Zulke mensen zijn nooit tevreden met zichzelf. Compromissen – hun constante bestemming. En toch geven ze de voorkeur aan zo'n staat, omdat het alternatief voor hem volledige eenzaamheid is.

Overdrijving (opscheppen). Velen beschouwen de 30-jarige Igor als te zelfverzekerd en zelfvoldaan type: niet alleen bekend, maar ook onbekende mensen, hij praat graag over zijn professionele en mannelijke successen, benijdenswaardige zaken in detail en smaakvol. Hij kan eindeloos zijn voordelen opsommen – echt en denkbeeldig. Hij probeert anderen zo obsessief te overtuigen dat het zichzelf lijkt te overtuigen. Hij denkt dat liefde altijd door iets wordt bepaald en zichzelf aantoont, alsof hij erkenning koopt.

Zelfversterking. Retoursituatie: een persoon ondersteunt een afwijkend beeld van zichzelf. Hij hoopt dat anderen, die hem 'spijt hebben', niet te veel van hem zullen verwachten, kritiek zullen weerstaan en misschien doordrenkt zijn met sympathie voor hem. Dit is een van de manieren om zich aan te passen aan het innerlijke gevoel van leegte.

Woede. De 40-jarige Zoe zegt terecht dat ze in staat is om een schandaal te regelen waar en met iedereen. Maar haar echte probleem is dat ze ongelukkig is – noch zichzelf, noch haar leven. Het gevoel van de eigen inferioriteit geeft aanleiding tot een gevoel van woede. Wanneer woede op onszelf wordt gericht, voelen we irritatie en depressie. Veel meer pijnloos giet het op anderen.

Cynisme en achterdocht. Marina gelooft niemand: ze controleert zorgvuldig de winkelcontroles en zakken van haar 14-jarige zoon. Haar probleem is dat ze een wantrouwen van zichzelf over mensen projecteert. Onnodig te zeggen dat ze meestal in haar vermoedens wordt aangezien!

Terwijl we in een staat van interne conflict met onszelf, zoeken we onbewust de mechanismen van psychologische bescherming. Maar een dergelijke strategie van het leven verergert het probleem alleen maar. Een persoon die van zichzelf houdt, zichzelf vertrouwt, hoeft niet aan te vallen of te verbergen: kalm vertrouwen geeft de kans om in vrede te leven met zichzelf en anderen.